O programie   Opis   Czynniki ryzyka   ABC prewencji   Finansowanie
Program 2005-2006 Wyniki 2006 Program 2007-2008 Wyniki 2009 Program 2010-2011 Program 2012-2014

W Polsce brak jest badań oceniających kompleksowo jakość prewencji wtórnej po incydentach sercowo-naczyniowych (wyjątek – Polkard SPOK). Badanie zrealizowane w Gdyni miało za zadanie wypełnić tę lukę. Projekt dodatkowo wpisuje się w założenia programu Zdrowie dla Pomorzan 2005-2013 i stanowi pilotaż dla przyszłych tego typu działań na terenie całego województwa pomorskiego.

 

W latach 2005-2006 zrealizowano program oceny jakości prewencji wtórnej w reprezentatywnej próbie mieszkańców Gdyni po przebytym ostrym zespole wieńcowym lub udarze niedokrwiennym mózgu, hospitalizowanych w latach 1999-2005.Wyniki tego programu przedstawione są na nastepnej podstronie i przedstawiają stan prewencji wtórnej w Gdyni, który posłużył do stworzenia projektów na kolejne lata.

 

W badaniu zastosowano metodę sondażu reprezentatywnego, która pozwala przy stosunkowo niskich kosztach, przeprowadzić dostatecznie dokładną analizę rozpowszechnienia badanych cech w populacji docelowej.

Zastosowany został schemat losowania warstwowego. Jednostkami losowania byli respondenci w wieku 30-80 lat, którzy figurowali w rejestrach gdyńskich oddziałów –neurologicznego i kardiologicznych, jako pacjenci po UNM lub OZW w latach 1999-2005. Losowanie przeprowadzono proporcjonalnie do:

1. typu incydentu sercowo-naczyniowego (UNM lub OZW),

2. płci,

3. grupy wiekowej (30-49 lat, 50-59 lat, 60-69 lat i 70-79 lat).

 

Uzyskano w związku z tym strukturę 8 - warstwową dla OZW i UNM. Losowanie przeprowadzono oddzielnie dla obu grup respondentów (700 osób po OZW i 350 po UNM). Zadecydowano o wylosowaniu dodatkowej 300 osobowej próby pacjentów po OZW i 150 po UNM spodziewając się ok. 20-25% osetka zgonów. W drugim etapie po weryfikacji danych w Urzędzie Stanu Cywilnego w Gdyni usunięto z uzyskanej bazy respondentów wszystkich nieżyjących i wymeldowanych (16% OZW, 23% UNM).

Tak wybrany zbiór rekordów został powarstwowany na 8 kategorii respondentów (płeć w podziale na 4 kategorie wiekowe).

Adresy rezerwowe zostały użyte tylko w przypadku grupy po UNM z uwagi na niewystarczającą ilość zrealizowanych wywiadów (założono ich minimalną ilość na 210 – 11% populacji).

Adresowa baza danych po weryfikacji zgodności i sprawdzeniu adresów wynosiła 346 osób po UNM i 548 osób po OZW. W badaniu wzięło udział 673 respondentów (75% pozytywnych odpowiedzi).

 

W badaniu zastosowano szczegółowy kwestionariusz przy pomocy którego oceniono dostęp do podstawowej i specjalistycznej opieki zdrowotnej, sposób leczenia ( w tym rodzaj przyjmowanych leków), styl życia w kontekście czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, wiedzę  na temat profilaktyki chorób układu krążenia, zebrano także wywiad rodzinny, wywiad odnośnie nadciśnienia tętniczego, zaburzeń lipidowych i cukrzycy. Kwestionariusz zawierał ponadto część określającą kategorię socjo-demograficzną, do której należy badana osoba.

 

 

POMIARY ANTROPOMETRYCZNE

W ramach badania wykonywano następujące pomiary antropometryczne:

- wzrost

- waga ciała

- obwód w pasie

- obwód w biodrach

- obwód ramienia.

 

 

POMIARY CIŚNIENIA TĘTNICZEGO

Diagnostyka nadciśnienia tętniczego w projekcie oparta była o pomiary ciśnienia wykonane podczas dwóch oddzielnych wizyt. U każdego badanego wykonywano 4 pomiary ciśnienia tętniczego podczas pierwszej wizyty pielęgniarki. W przypadku, gdy stwierdzono u badanego podwyższoną wartość ciśnienia skurczowego (³140 mmHg) bądź rozkurczowego (³90 mmHg), a nie leczył się on z powodu nadciśnienia, pielęgniarka zobowiązana była wykonać jeszcze jedną serię 4 pomiarów ciśnienia podczas dodatkowej osobnej wizyty. W przypadku, gdy badany deklarował przyjmowanie jakichkolwiek leków hipotensyjnych w ciągu ostatnich dwóch tygodni, rozpoznawano nadciśnienie, niezależnie od zmierzonych wartości ciśnienia tętniczego.

Jeśli obwód ramienia badanego przekraczał 32 cm, pomiaru dokonywano przy użyciu szerokiego mankietu. Przy obwodzie ramienia <22 cm stosowano wąski mankiet.

Pomiarów dokonywano w pełni automatycznym aparatem Omron M5I oraz AND 787, które uzyskały certyfikat AAMJ.

 

BADANIA LABORATORYJNE

Uwagi ogólne

Wykonano ogółem badania laboratoryjne u 580 osób. Pobieranie krwi oraz analizy odbywały się w jednym centralnym laboratorium w Gdyni, przy Szpitalu Morskim im. PCK. Laboratorium legitymuje się certyfikatem jakości ISO 9001. U części pacjentów (przy braku możliwości dotarcia do laboratorium) krew pobierano w domach.

 

Wykonywane badania analityczne:

- pomiar glukozy w osoczu + dodatkowa diagnostyka zaburzeń glikemii (testy obciążenia glukozą)

- pomiar cholesterolu całkowitego

- pomiar cholesterolu HDL

- pomiar trójglicerydów.

 

Diagnostyka zaburzeń glikemii

Diagnostyka zaburzeń glikemii w programie badaniu oparta była o aktualne zalecenia towarzystw międzynarodowych dotyczące diagnostyki tych schorzeń (Ryc. 3). Dla każdej osoby wylosowanej do badania, która zgłosiła się na pobranie próbki krwi (łącznie 580 osób) wykonano oznaczenie glikemii na czczo. W przypadku oznaczonego stężenia glukozy w osoczu nieprzekraczającego 99 mg% nie wykonywano dalszych badań biochemicznych. Gdy poziom glikemii zawierał się między 100 a 125 mg% proszono pacjenta o zgłoszenie się na doustny test obciążenia 75g glukozy. W przypadku, gdy glikemia na czczo w pierwszym pomiarze przekraczała 125 mg%, proszono daną osobę o zgłoszenie się celem wykonania drugiego pomiaru glikemii na czczo.

Osoby z cukrzycą w wywiadzie były klasyfikowane jako osoby chorujące na cukrzycę i poza pierwszym pomiarem glikemii na czczo, nie wykonywano u nich żadnych innych badań diagnostycznych w kierunku zaburzeń glikemii.

 

Postępowanie w przypadku stwierdzenia zaburzeń lipidowych i glikemii

Każda osoba biorąca udział w badaniu, po wykonaniu oznaczeń laboratoryjnych, odbierała informację o wyniku badań. Komentarz informujący o tym, które parametry znajdują się w granicach normy, a które przekraczają normę miał miejsce w czasie wizyty specjalistycznej (neurologicznej lub kardiologicznej).

 

BADANIA DODATKOWE

Katedra Neurologii wykonała nieodpłatnie w ramach projektu 170 konsultacji neurologicznych oraz 30 badań dopplerowskich przepływu w tętnicach domózgowych w grupie chorych po UNM.

 

W przypadku pacjentów po OZW wykonywano:

-          badania echokardiograficzne

-          próby wysiłkowe

-          ABPM (całodobowy profil ciśnienia tętniczego)

-          badania holterowskie.

 

REALIZACJA

Zaproszenia do wzięcia udziału w badaniu wysłano do osób żyjących (346 osób po UNM i 548 po OZW). Uzyskano dane ankietowe od 245 osób po udarze – 70% (118 kobiet, 127 mężczyzn) i od 428 po OZW – 78% (154 kobiet i 274 mężczyzn). Badania laboratoryjne wykonano łącznie u 573 osób (85% spośród respondentów, którzy wzięli udział w projekcie). Strukturę wiekowo-płciową badanej reprezentatywnej próby mieszkańców Gdyni po ostrych incydentach sercowo-naczyniowych przedstawia tabela:

 

OZW

UNM

 

WIEK

SD

WIEK

SD

KOBIETY

67,3

9,0

66,7

10,5

MĘŻCZYŹNI

64,9

9,6

67,3

8,5

www.e-prewencja.pl
tworzenie stron