O programie   Opis   Czynniki ryzyka   ABC prewencji   Finansowanie
Program 2005-2006 Wyniki 2006 Program 2007-2008 Wyniki 2009 Program 2010-2011 Program 2012-2014

Do programu realizowanego w roku 2009 włączono 80 pacjentów (do grupy aktywnej i kontrolnej po 40 osób) ze stwierdzoną niewydolnością serca w klasie NYHA II-IV. Ponadto do programu mogły zostać włączone osoby zagrożone rozwojem niewydolności serca tj. pacjenci po zawale serca z niską frakcją wyrzutową oraz po zapaleniu mięśnia sercowego.

Stworzono dwie 40-osobowe grupy celem przeprowadzenia analizy porównawczej – pierwsza to grupa obserwacyjna, druga to grupa objęta aktywną opieką. Pierwszy rok realizacji miał posłużyć ocenie chęci pacjentów do udziału w poszczególnych elementach programu.

Grupa obserwacyjna uczestniczyła tylko w 2 wizytach pielęgniarskich i 2 lekarskich na początku programu i po 3 miesiącach, u tych osób wykonywano również badanie laboratoryjne (oznaczenie poziomu proBNP) oraz badanie echo serca. Schemat wizyt w grupie aktywnej był dużo bardziej rozbudowany i obejmował poza w/w:

- dodatkową wizytę lekarską i pielęgniarską po 1 miesiącu trwania programu

- 1 konsultację lekarza specjalistę rehabilitacji oraz 2 konsultacje mgr rehabilitacji

- 2 wizyty u psychologa

- rehabilitację ruchową 1 raz w tygodniu (po ustaleniu odpowiedniego dla danej osoby rodzaju ćwiczeń ruchowych)

- cotygodniowy kontakt telefoniczny z pielęgniarką w ramach oceny samokontroli i stanu zdrowia.

Występowanie objawów niewydolności serca oraz bólów dławicowych w obu grupach przedstawiają poniższe wykresy.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ryc. 1. Występowanie obrzęków w grupie obserwacyjnej i aktywnej.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ryc. 2. Występowanie bólów dławicowych min. 1x w tygodniu w grupie obserwacyjnej i aktywnej.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ryc. 3. Występowanie duszności min. 1x w tygodniu w grupie obserwacyjnej i aktywnej.

 

Możemy z nich odczytać, że w grupie aktywnej zwiększyła się liczba pacjentów z obrzękami w porównaniu do grupy kontrolnej. Porównywalnie wzrosła częstość występowania bólów w klatce piersiowej w obu grupach i po 3 miesiącach występowały one nadal częściej w grupie aktywnej. Możemy zauważyć jednak znaczny spadek występowania duszności u pacjentów biorących udział w interwencji.

Oceniając zmiany w skali NYHA u osób z obu grup przed badaniem i po 3 miesiącach możemy stwierdzić poprawę u osób z grupy aktywnej przy bardzo niewielkim pogorszeniu w grupie obserwacyjnej.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ryc. 4. Stopień zaawansowania niewydolności serca wg skali NYHA.

 

W grupie aktywnej w ciągu 3 miesięcy interwencji stwierdzono dwie hospitalizacje z powodu implantacji stymulatora serca oraz tachyarytmii z wyładowaniem ICD.

W grupie obserwacyjnej stwierdzono łącznie pięć hospitalizacji z powodów sercowo-naczyniowych : 2 x zawał serca, implantacja stymulatora serca, zasłabnięcie, koronarografia z powodu nasilenia objawów astmy sercowej.

Średnie wartości proBNP były zdecydowanie lepsze u pacjentów z grupy aktywnej (303pg/ml) w porównaniu do grupy obserwacyjnej (553pg/ml).

Pacjenci z grupy aktywnej wykazywali większą poprawę stanu zdrowia, rzadziej byli hospitalizowani, odnosili korzyści z zajęć rehabilitacyjnych, które mobilizowały ich do aktywności fizycznej również w domu, a to wpływało na poprawę ich kondycji oraz wydolności fizycznej, byli świadomi powodów dla których kontrolowali wagę ciała, ciśnienie tętnicze i akcję serca, byli zadowoleni ze spotkań z innymi pacjentami chorującymi na podobne schorzenia, mającymi te same problemy, mając kontakt z pielęgniarką czuli się bezpieczni.

www.e-prewencja.pl
tworzenie stron